Home » බුදු දහම » ධර්මය » නිවන් දකින්නට නම් අප හඳුනන අටමහා කුසල් පමණක් ප්රමාණවත්ද?
9845347

නිවන් දකින්නට නම් අප හඳුනන අටමහා කුසල් පමණක් ප්රමාණවත්ද?

පසුගිය ලිපිය තුලින් අප සාකච්ජා කලේ සිදුහත් කුමරු ගිහිගෙයින් නික්ම යාම පිළිබදව සම්මතය හා ඉන් ඔබ්බට ඇති කරුණු පිළිබදවය (පසුගිය ලිපිය කියවන්න). මෙම ලිපිය තුළින් සාකච්ඡා කරණුයේ අට මහ කුසල් පිළිබඳ සම්මතය හා ඉන් ඔබ්බට ඇති කරුණු පිළිබඳවයි. අප විසින් සමාජීය වශයෙන් සම්මත කරගත් අටමහ කුසල් සහ බුදුරදුන් කුසලය යනුවෙන් සොයාගත් මාර්ගය මෙම ලිපිය අවසානයේ අවබෝධ වනු ඇත.
කුසල මාර්ගය සොයාගිය බෝසතාණන් වහන්සේ ශාස්ත්‍රාචාරීන් හමුවේ ධ්‍යාන වඩා, අවබෝධ කොට ගත නොහැකිවූ කුසලය නූතනය තුල ව්‍යවහාර වනුයේ ඉතා සරල අර්ථයකින් බව පෙනීයයි. බුද්ධ දේශනාව තුල අන්තර්ගත කුසල මාර්ගය සංකීර්ණය. එසේනම් නූතන ව්‍යවහාරයේ අටමහ කුසල් යනුවෙන් භාවිත වන පිළිවෙත් තුලින් ලොකෝත්තර නිවන ලඟා කරගත හැකිද?  බුද්ධ දේශනාවේ කුසලය යනුවෙන් දක්වන්නේ කුමක් ද?  ඒ පිළිබඳව කොළඹ 10, මාලිගාකන්දේ මහාබෝධි අග්‍රශ්‍රාවක විහාරවාසී, අග්‍රශ්‍රාවක ධාතු තේවාභාර, මොණරාගල පඤ්ඤාලංකාර ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ අප කළ ධර්ම සාකච්ජාවයි මේ.
■             ස්වාමීන්වහන්ස අප මහා බෝසතානන් වහන්සේ කුසලය යනුවෙන් සොයාගිය මාර්ගය පිළිබඳ හඳුන්වන්න
බෝසතාණන් වහන්සේ සක්විති රජකමත් හැරදමා ගිහිගෙයින් නික්ම ගියේ කුසලය සොයමින්. මේකට ආරම්භයක් සූත්‍ර පිටකයේ මජඣිම නිකායේ අරිය පරියේසන සූත්‍රයේ ඉතා පැහැදිලිව දැක්වෙනවා. ප්‍රථමයෙන්ම උන්වහන්සේ ආළාරකාලාම උද්දකරාමපුත්‍ර යන ශාස්ත්‍රඥයන් සොයාගිය බව ඉහත සූත්‍රයේම සඳහන්වනවා. ඔවුන් වදාළ ධර්මයෙන් උන්වහන්සේට නිවැරදි මාර්ගය සොයා ගැනීමට නොහැකි වුනා. ඒ වන විටත් උන්වහන්සේ ධ්‍යාන අටක්ම අවබෝධකර ගෙන තිබුණත් කුසලය යන්න අවබෝධ වූයේ නැහැ. එහිදී තමා උන්වහන්සේ තීරණය කරන්නේ තමාගේම මාර්ගයක් සොයා යා යුතු බව. “කිං කුසල ගවේශී”ලෙස බෝසතාණෝ කුසලය සෙවීමට පෙළබෙනවා. මෙය අරියපරියෙසන සූත්‍රයේ දැක්වෙන්නේ මෙලෙසයි.

ascetic practices

“මේ ධර්‍මය සසර කළකිරීම පිණිස නොවෙයි. විරාගය පිණිස නොවෙයි. අභිඥාව පිණිස නොවෙයි. සමිබෝධිය පිණිස නොවෙයි.  නිවන පිණිස  නොපවතී. එය හුදෙක් නේවසඤඤානාසඤඤායතන යෙහි ඉපදීම පිණිස පමණක්ම වෙයි. මහණෙනි, මම ඒ ධර්මය ප්‍රමාණය නොවන්නක් කොට මෙයින් කම් නැතැයි සිතා එයින් කළකිරී බැහැර ගියෙමි. මහණෙනි ඒ මම කුසලය කුමක්දැයි සොයන සුලු වූ යෙම්”.
මෙලෙස උන්වහන්සේ විසින්ම අවබෝධ කරගත් ධර්මය තමයි කුසල මාර්ගය නැතහොත් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියන්නේ. සාමාන්‍ය වහරේ කුසල් වැඩිය හැකි අංග නැතහොත් අටමහ කුසල් ලෙස දැක්වෙන්නේ ඊට ඉඳුරාම වෙනස්  දෙයක්.
■            ස්වාමීන්වහන්ස අටමහා කුසල් යනුවෙන් අප දන්නේ ලෞකික පිළිවෙත් සමුදායක් නමුත් බුදුරදුන් කුසලය යනුවෙන් සොයා ගියේ ලෝකෝත්තර මාර්ගයක් නේද ?
ඔව්, නමුත් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියන්නේ ලෝකෝත්තර මාර්ගයක් පමණක්ම නොවෙයි. එය පැහැදිලිවම ලෞකික හා ලෝකෝත්තර යනුවෙන් කොටස් දෙකකට බෙදෙනවා. එය ත්‍රිපිටකය තුල දැක්වෙන්නේ මෙහෙමයි.
“කතමා ච භික්‍ඛවෙ, සම්මා දිටඨි; සම්මා දිටඨි මපහං භික්‍ඛවෙ දවයං වදාමි, අත්‍ථි භික්‍ඛවෙ, සම්මා දිටඨි සාසවා පුඤඤ භාගියා උපධිවෙපක්‍කා අත්‍ථිභික්‍ඛවෙ, සම්මා දිටඨි අරියා අනාසවා ලොකුතතරා මගග`ඞගා”
“මහණෙනි, සම්‍යක් දෘෂ්ටි කවරයත්; මහණෙනි, මම සම්‍යක් දෘෂ්ටියත් දෙපරිදි කොට කියමි. මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගීය වූ උපධි සංඛ්‍යාත විපාකය දෙන සම්‍යක් දෘෂ්ටියක් ඇත. මහණෙනි, ආර්්‍ය වූ,  අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්ගාඩ්ග වූ සම්‍යගක් දෘෂ්ටියක් ඇත”.
මජඣිම නිකායේ මහා චතතාරීසක සූත්‍රයේ මේ ආකාරයට ඉතිරි අංග හතද විස්තරවනවා. නමුත් වර්තමානයේ බෞද්ධයන් ධර්මයේ ලෝකෝත්තර ස්වභාවය අතහැර දමා ලෞකික පැත්ත පමණක් පෝෂණය කරනවා. එයින් කුසල මාර්ගය අවබෝධ කරගැනීම අපහසු වෙනවා. අටමහ කුසල් යනුවෙන් වෙනත් ව්‍යවහාරයන් එක්වී ඇත්තේ ඒ නිසයි.
■ අටමහා කුසල්වල එන කඨින චීවර පූජාව බෞද්ධයන් ඉතා උතුම් කොට සලකනවා. මෙහි අනෙකුත් අංග පිළිබඳ කෙටි හැඳින්වීමක් කලොත්?

katin-2555-0211

කඨින චීවර පූජාවට මුල් තැනක් ලැබෙන බව සත්‍යයක්. මේ අංග සියල්ල එක් ගාථාවක දැක්වෙනවා.
කඨිනට්ඨ පරික්ඛාරං වාසදානංච උත්තමං
බුද්ධ පමුඛ සංඝස්ස දානං ධම්මස්ස ලේඛනං
ඛෙත්ත දානංච බුද්ධස්ස පටිමා කරණපීච
කරණං වච්චකුටියා අට්ඨ පුඤ්ඤාණි  වුච්චරේ
01 කඨින පූජාව
02 අටපිරිකර පූජාව
03 ආවාස පූජාව
04 බුද්ධ ප්‍රමුඛ සංඝයා වහන්සේලාට දන්දීම
05 ධර්මය ලිවීම
06 කෙත්වතු පූජා කිරීම
07 බුද්ධ ප්‍රතිමා කිරීම
08 වැසිකිළි කැසිකිළි සාදා පූජා කිරීම
ලෙස මේ අටමහා කුසල් දැක්වෙනවා. දැන් මේවයේ සඳහන් වන්නේ සියලුම ලෞකික සැප සම්පත් පූජා කිරීමක් නේ. ධර්මය ලිවීම විතරයි ටිකක් වෙනස් වන්නේ. එතකොට බුදුරජාණන්වහන්සේ සක්විති රජකමත් හැර දාලා ඇවිත් අවබෝධ කරගත් මේ මහා ධර්මය, කුසල මාර්ගය ලෞකිකව මේ ආකාරයෙන් වැලඳ ගැනීම නිවැරදිද කියල ගැටලුවක් ඇති වෙනවා. උන්වහන්සේ පැහැදිලි කල ලෝකෝත්තර ධර්මය භාවිතාවෙන් අඩු වෙලා යන බවක් පේන්න තියනවා. බෝමැඬදී බුදුරදුන් අවබෝධ කරගත් කුසල මාර්ගය ලෞකිකව වැසිකිළි කැසිකිළි පූජාවකට, කඨිනපූජාවකට, කෙත්වතු පූජාවකට සීමාකර දැක්වීම කෙතරම් නිවැරදිද යන්න අවබෝධ කරගත යුතුය.
■             එසේනම් ස්වාමීන් වහන්ස බෞද්ධයන් වන අප පිළිපැදිය යුත්තේ, පිළිගත යුත්තේ කුමක්ද ?
අප තේරුම්ගත යුතු වන්නේ බුදුරජාණන්වහන්සේ සාරාසංකේය කල්ප ලක්ෂයක් පෙරුම්පුරා, ධ්‍යාන සියල්ලම සම්පූර්ණ කර, ඉන් නොනැවතී සොයා ගොස් අවබෝධ කරගත් ධර්මය සුළු කොට නොතැකිය යුතු බවයි. ලෞකික පුද පූජාවලින් කුසල් දහම් වඩා නිර්වාණය ලඟා කරගත නොහැකියි. ඒකායන කුසල මාර්ගය නම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයයි. එයයි නිවන් මාර්ගය.
බුදුන් වදාළ ධර්මයේ ලෞකික හරය වැළඳ ගනිමින් ලෝකෝත්තර ධර්ම කරුණු අතහැර දැමීමේ උචිත අනුචිත භාවය ඔබ විසින් තීරණය කල යුතු වේ. අනෙක් අතට ඕනෑම ආගමක් කාලාන්තරයක් තිස්සේ ප්‍රතිපෝශණයට ලක් වෙමින් පවතිද්දී මෙවන් අංග ඉස්මතු වීම සාමාන්‍යය කරුණකි. සාමාජීයව සලකා බලන විට යමක ගැඹුරු අර්ථයන් වටහාගත නොහැකිවූ තැන එහි සරළ අර්ථයන් පසු පස හඹායෑම පෘතග්ජන මනුෂ්‍යය ස්වභාවයයි. එසේ හෙයින් අප විසින් කිසිවක් ඉවත ලිය යුතු නොවේ. නීවරණ ධර්මයන් පහයි ද ? මීලඟ ලිපියෙන් සාකච්ජාකරමු.
නිලුපුල් විතානගේ

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *